Konkurenci
BMW M5 E34 w latach swojej produkcji była uznawana jako jedno z najszybszych aut w klasie "super saloons". Nie zapominajmy jednak, że praktycznie od początku swojej produkcji posiadała w tej klasie bardzo silną konkurencję. Poniżej zamieściłem krótkie opisy najgroźniejszych konkurentów. Zachęcam również do zapoznania się z artykułami znajdującymi się tutaj.
Lotus Omega
Lotus Omega był to zmodyfikowany sedan Opel Omega A. Różnice zewnętrzne, w stosunku do modelu "fabrycznego", były następujące: obniżone i utwardzone zawieszenie, pakiet ospojlerowania, zupełnie odmienne felgi aluminiowe - dostępne tylko w tym modelu, światła przednie takie jak w modelu 3000 i Evo 500 (dzielone dwureflektorowe), oryginalne ogumienie robione specjalnie przez Goodyear mające na zewnętrznej stronie wytłoczone znaczki greckiej litery OMEGA. Oprócz tego samochód miał poszerzone nadkola. Produkowany był tylko w jednym kolorze "Imperial Green" - bardzo ciemnym zielonym, który przy prawie dowolnym kącie patrzenia wydawał się być czarny.
Modyfikacje, które przeprowadziła firma Lotus objęły przeróbki standardowego 6-cylindrowego, 3-litrowego silnika Opla, którego pojemność zwiększono do 3,6l oraz wyposażono w dwie turbosprężarki Garrett T25 (każda o doładowaniu 0.8 bar), dzięki czemu osiągał on moc 277kW (377PS) przy 5200obr/min i moment obrotowy 557Nm przy 4200obr/min (406Nm przy 2000obr/min). Całości dopełniał chłodzony wodą intercooler. Samochód wyposażony był w sześciostopniową, ręczną przekładnię stosowaną w modelu Chevrolet Corvette ZR-1, za pośrednictwem której moc przekazywana była na tylne koła. Samochód oczywiście posiadał również mechanizm różnicowy o zwiększonym tarciu 45% i rozpędzał się od 0 do 100km/h w 5,1s oraz 0-160 km/h 11,0s - to rezultaty nadspodziewanie dobre, przy masie ponad 1700 kg (wraz z kierowcą).
Początkowo zakładano wyprodukowanie 1.100 sztuk, ale z powodu recesji na początku lat 90-tych liczba wyprodukowanych sztuk była nieco mniejsza: część była pojazdami testowymi, część - przeznaczona na rynek angielski (RHD - kierownica z prawej strony). Ze względu na swą unikatowość (niepowtarzalność?) i dla podkreślenia prestiżu marki Lotusa, każdy samochód posiadał swój unikatowy numer w postaci 0XXX wytłoczony na klapie schowka. Ogółem wyprodukowano 950 sztuk, z czego 630 sztuk niemieckiej wersji Opel Lotus Omega oraz 320 sztuk angielskiego Vauxhall Lotus Carlton.
Alpina B10 Bi-Turbo
Alpina B10 Bi-Turbo została zaprezentowana na pokazach w Genewie w 1989 roku, jako sportowy model BMW bazujący na modelu 535i. Był to najszybszy samochód, jaki Alpina zbudowała do tamtego momentu. Silnik wyposażono w dwie turbosprężarki Garrett T25, generując ponad 100PS z litra pojemności skokowej. Za przeniesienie mocy na koła odpowiedzialna była specjalnie zaprojektowana manualna 5-biegowa skrzynia biegów firmy Getrag oraz system ACS (Automatic Stability Control), który ograniczał dostarczany moment na koła w przypadkach nawierzchni o gorszej przyczepności. Przednie tarcze hamulcowe 332mm wraz z czterotłoczkowym zaciskiem Lucas-Girling, tylne tarcze 300m oraz system ABS dbał o wyhamowanie samochodu z dużych prędkości. Silnik był modyfikacją silnika BMW M30B35 przy zastosowaniu: nowych tłoków Mahle, nowych zaworów, wałków rozrządu, nowych kolektorów oraz intercoolera. Przy ciśnieniu doładowania 0.8bar generował on moc maksymalną 265kW (360PS) przy 6000obr/min oraz maksymalny moment obrotowy 520Nm przy 4000obr/min. Przyspieszenie od 0 do 100km/h zajmowało jej 5.2s przy masie 1695kg. Z zewnątrz Alpina B10 Bi-Turbo cechowała się pakietem ospojlerowania dającym Cx=0,32, 17-calowymi kołami w stylu Alpiny oraz charakterystycznym paskiem biegnącym przez karoserię. Wewnątrz natomiast panowało połączenie luksusu i sportowego charakteru; piękne skórzane sportowe fotele Recaro, 3-ramienna skórzana kierownica Momo, wskaźniki ciśnienia doładowania i temperatury oleju.
Alpina B10 Bi-Turbo została wyprodukowana w liczbie 507 sztuk.
Mercedes-Benz 500E
Powstał w 1990 roku (produkowany w latach 1993-1995). Mercedes-Benz poprzez zbudowanie modelu W124 udowodnił, że może nadal produkować samochody godne konkurowania z samochodami marki BMW. Po udanej prezentacji modelu 300E postanowiono spróbować powalczyć z firmą BMW w segmencie sedanów, charakteryzujących się świetnymi osiągami, wspaniałym komfortem jazdy i codzienną praktycznością. Przy współpracy z firmą Porsche powstał model 500E. "Mercedes" - już sama nazwa mówi wszystko. Auto opuszczające fabryki Mercedesa musiało być solidne, niezawodne i bezpiecznie, a w tym przypadku jeszcze "szybkie". Mercedes 500E bazował na popularnym i bardzo udanym nadwoziu W124 - Mercedesa klasy średniej. Wzorowano się na modelu 300E z silnikiem 6-cylindrowym o mocy 180PS. Całe auto, zarówno nadwozie jak i silnik, montowano w zakładach Porsche, później odsyłano z powrotem do lakierni Mercedesa, aby "super-taksówka" nabrała barw. Do napędu użyto silnika Mercedesa V8 o pojemności 5.0l i mocy 240kW (326PS) przy 5600obr/min oraz momencie 480Nm przy 3900obr/min. Pojazd oferowany był tylko z 4-biegową skrzynią automatyczną. Przyspieszenie od 0 do 100km/h zajmowało mu 6s przy masie 1710kg. W zawieszeniu zastosowano zaawansowany układ wielowahaczowy i dodano zawieszenie samopoziomujące (NIVO) z tyłu regulujące twardość resorowania i jego wysokość. Zrezygnowano z opon o niskim profilu (poprawiały trakcję, lecz zmniejszały komfort jazdy). W 500E postawiono na komfort jazdy, z którego znany był każdy Mercedes. Model 500E charakteryzował się bardzo dobrym komfortem jazdy i wspaniałą elastycznością - dzięki sporemu momentowi obrotowemu. Był on swego czasu nazywany także "Królem Autobahnu". Dziś model 500E uważany jest za jednego z najlepszych, jakie opuściły bramy fabryk Mercedesa. Odznacza się on fenomenalnym wykończeniem, pełnym wyposażeniem i niską awaryjnością.
Mercedes-Benz 500E został wyprodukowany w liczbie 10479 sztuk.
Audi RS2
Limitowana edycja Audi RS2 powstała w 1993 roku, lecz produkowana była od marca 1994 do lipca 1995. Zbudowana na bazie Audi 80 Avant przy wspołpracy z firmą Porsche. Samochód, który zapoczątkował serię sportowych Avantów RS, nigdy nie był eksportowany poza Europę (za wyjątkiem kilku sztuk - Hong Kong, Brazylia, Nowa Zelandia) przez co stał się jeszcze bardziej kultowy. Literki RS oznaczają "RennSport", co tłumacząc dosłownie z języka niemieckiego oznacza "sport motorowy". Pod maską RS2 znalazł się turbodoładowany 5-cylindrowy, rzędowy silnik o pojemności 2.2 litra i 4 zaworach na cylinder. O jego modyfikację postarali się inżynierowie z Porsche, montując większą turbosprężarkę KKK, większy intercooler, inne wtryskiwacze, wałki rozrządu, układ zapłonowy i wydechowy. Dzięki temu silnik generował moc 232kW (315PS) przy 6500obr/min oraz moment obrotowy 409Nm przy 3000obr/min. Audi RS2 było wyposażone w 6-stopniową manualną skrzynie biegów oraz stały napęd na cztery koła typu quattro, co pozwalalo mu rozpędzić się od 0 do 100km/h w 4.8s przy masie 1592kg. Przedni dyferencjał był zupełnie "otwarty", natomiast na tylnej osi zastosowano mechanizm różnicowy z elektro-pneumatyczną blokadą. Układ hamulcowy zaprojektowany przez Porsche - przednie tarcze 304x32mm (lub do wyboru nawet 322mm) + 4-tłoczkowy zacisk Brembo oraz tylne tarcze 299x24mm - był kontrolowany przez ABS. Zawieszenie o 40mm niższe niż w Audi 80 Avant oraz felgi 7x17 Porsche Cup dodawały charakteru. Wnętrze wykończone w skórze, sportowe fotele Recaro oraz 3-ramienna kierownica.
Ciekawostką może być to, że produkcją RS2 zajmowało się Audi, a montaż odbywał się w zakładach Porsche; w tym samym miejscu, gdzie wcześniej produkowano Mercedesa 500E.
Audi RS2 zostało wyprodukowane w ilości 2891 sztuk, mimo że początkowo zakładano produkcję tylko 2200 sztuk.
